Diagnose Ziekte van Lyme


 

Er zijn verschillende manieren om de ziekte van Lyme te diagnotisere. De diagnose is meestal gebaseerd is op verschillende elementen. In de eerste instantie wordt in hoofdzaak de ziekte van Lyme gediagnosticeerd. Bij klinische symptomen zijn de anamnese gegevens, in combinatie met de bevindingen van een klinisch onderzoek, van het grootste belang. Het tijdsverloop van de ziekte en het verspringende/grillige karakter van de symptomen moeten goed in kaart worden gebracht. Het typisch kenmerkende huidletsel, gevolgd door een uitgebreid klinisch beeld, met aantasting van de hersenen of de perifere zenuwen, hart en gewrichten), moet zeker aan de ziekte van Lyme doen denken. De diagnose van vroege borreliose (stadium 1) wordt op basis van het klinische beeld gesteld.

Er zijn symptomen waarbij waarbij er geen duidelijk erythema migrans aanwezig is geweest, hierbij wordt veelal serologie ingezet. Als testen gebruikt men ELISA en immunofluorescentie (IgM en IgG). Confirmatie gebeurt doormiddel van de Western Blotting. In de eerste 6 tot 8 weken van de infectie testen heeft echter geen zin, omdat het lichaam dan nog geen antistoffen aanmaakt.

Een nadeel van de Western Blot en ELISA test is dat beide testen niet op alle banden van de bacterie zoekt. Met andere woorden, beide testen herkennen niet iedere soort van de Borrelia-bacterie (Lyme Bacterie). De test is haalt maar 55% van de Lyme infectie eruit.

 

Bloedonderzoek Ziekte van Lyme

Bloedonderzoek Lyme
Bloedonderzoek Lyme

Ook doormiddel van Bloedonderzoek kan men zien of er antistoffen zijn aangemaakt. 

Behalve het testen van bloed wordt ook wel cerebrospinaal vocht (hersenvocht) getest op antistoffen. Hiervoor moet een lumbaalpunctie (ruggenprik) worden uitgevoerd. Dit wordt met name gedaan bij een vermoeden van neuroborreliose. Bij deze testen, zowel de bloed als de lumbaalpunctie is de kans groot dat de uitslag negatief is terwijl men wel is geïnfecteerd met de Borrellia bacterie. Het is belangrijk om te weten dat wanneer er een negatieve test is de ziekte van Lyme niet geheel uitgesloten kan worden. De combinatie van de testen en een goed anemnese (ziektegeschiedenis, symptomen, de duur etc) dienen naast elkaar dienen te worden gelegd. Er moet nagegaan worden of iemand een tekenbeet had, een rode uitslag (erythema migrans), en of de klachten daarna zijn ontstaan. Het is niet altijd zo dat men een dode uitslag hoeft te hebben na een tekenbeet. Ook wordt de diagnose aannemelijker als andere ziekten zijn uitgesloten. De ziekte van Lyme kan diverse symptomen veroorzaken en veel andere ziekten immiteren.